9 may. 2016

Reunión do alumnado de 1º de ESO

Hai polo menos vinte anos, un avó prantou unha ameixeira diante da atenta mirada do seu neto pequeno. Pepe, que así se chamaba o home , explicoulle ao  neno que a estaba prantando  para el, que a ameixeira , daquela pequeniña coma o neno, iría medrando coma el e que  axiña daría froitos que lle habían  agradar.O regalo encantoulle ao rapaz que dende o primeiro día cumpriu o mandato do avó porque a tiña que coidar e protexer.Era frecuente ver ao neno abrazado á pequena ameixeira falándolle , dándolle explicacións polo que facía , pensaba ou quería.A imaxe non está rexistrada, quizais daquela era menos doado fotografiar todo y a todos coma se fai hoxe, pero a ameixeira aí a tedes na foto, e o neno  na actuialidade non é tan grande como a ameixeira pero  medrou abondo. Xa non coida da ameixeira porque está estudando fóra e porque outro o fai por el, pero ben que lle saben as ameixas no verán.Cada unha que come énchelle a boca da dozura da froita e o espírito de nostalxia. 
Que vos parece a historia?Hai algo nela imprescindible: as palabras.As palabras que nos serven para comunicarnos, para alegrarnos, para enfadarnos... en definitiva para cantar e contar, como se titula o libro de traballo deste terceiro trimestre.
O vindeiro martes, 10 de maio, na reunión do alumnado de 1º a e B de .ES.O. será o que fagamos : empregar as palabras para cantar e contar.Igual falamos de ameixeiras que teñen froitos raros que parecen libros.
Agardámosvos.

0 comentarios:

Publicar un comentario

 
Design by Free WordPress Themes | Bloggerized by Lasantha - Premium Blogger Themes | Justin Bieber, Gold Price in India